Als een vader

Door Wieke | februari 2019

Zo liefdevol als een vader is voor zijn kinderen, zo liefdevol is de HEER voor wie Hem vrezen. Want Hij weet waarvan wij gemaakt zijn, Hij vergeet niet dat wij uit stof gevormd zijn. Psalm 103:13

Toen ik deze tekst koos om een blog over te schrijven, ging het mij in eerste instantie om het eerste, bekende deel. God als vader. Maar toen ik de tekst erbij zocht, viel mijn oog juist op het laatste deel: Want Hij weet waarvan wij gemaakt zijn, Hij vergeet niet dat wij uit stof gevormd zijn.

Van hieruit maak ik een sprongetje naar een verhaal uit het Nieuwe Testament, waar Jezus in gesprek is met een Samaritaanse vrouw bij een waterput (Johannes 4). Hij vraagt haar om haar man te gaan roepen en dan terug te komen. ‘Ik heb geen man’, zegt ze. Waarop Jezus bevestigt dat ze inderdaad geen man heeft. Ze heeft vijf mannen gehad en de degene die ze nu heeft is haar man niet.

Ik vind het heel interessant wat hier gebeurt. Zijn leerlingen zijn even weg om eten te halen. Als ze terugkomen verbazen ze zich erover dat hij met een vrouw in gesprek is. Ook nog eens een Samaritaanse vrouw. Daar verbaasde de vrouw zich zelf ook over. Joden gaan immers niet met Samaritanen om, zegt ze tegen Jezus. Waarschijnlijk zouden wij ons erover verbazen dat hij haar het levende water aanbiedt, terwijl ze er zo’n potje van heeft gemaakt in haar liefdesleven. Voer voor lekkere roddels. Nou, nou, nou... Heb je al gehoord dat ze weer een ander heeft?

Maar Jezus weet waarvan deze vrouw gemaakt is en juist daarom zoekt hij haar in Zijn liefde. Hij kent als geen ander de liefde van de Vader. Ook voor haar. Hij weet dat deze vrouw ontzettende dorst heeft. Dorst naar liefde. De vijf mannen in haar leven hebben deze dorst niet kunnen stillen en en ook haar huidige man, die haar man niet is, zal dat uiteindelijk niet kunnen. Alleen wanneer ze haar dorst laat stillen door Jezus, zal ze nooit meer dorst krijgen! ‘Als je wist wat God wil geven’, zegt hij, ‘en wie het is die jou om water vraagt, dan zou je hém erom vragen en hij zou jou levend water geven!’

Over deze Samaritaanse vrouw weten we verder niets. Hoe was de band met haar vader? Heeft hij haar bevestigd? Heeft ze gezonde liefde van hem ontvangen? Of is ze haar leven lang blijven zoeken naar die liefde in haar relaties met mannen? Omdat het een onvervulde behoefte in haar was gebleven. Zomaar vragen die in mij op zouden komen als ik een pastoraal traject met haar zou hebben.

We leven in een gevallen wereld. Daardoor ontvangen we niet altijd de (gezonde) liefde die we nodig hebben. Door afwezige ouders, of ouders die zelf gezonde liefde hebben moeten ontberen. Ze houden van ons, maar kunnen ons niet altijd geven wat we echt nodig hebben. Dat komt tot uiting in de relaties die we aangaan. Met de eigen sekse en met de andere sekse. Onze vroege ervaringen met mannelijke en vrouwelijke liefde, met name via onze ouders, bepalen hoe we later in ons leven liefde ervaren, kunnen ontvangen en kunnen geven. Wat we zoeken in onze relaties met andere mensen. En daar zijn we ons vaak helemaal niet zo van bewust.

Maar als we verward zijn in de liefde, of vastlopen, op wat voor manier dan ook, dan wil God de scherven van ons leven met ons oprapen en er iets moois van maken. Zijn liefde is zoekende liefde, geen oordelende liefde. Want Hij weet waarvan wij gemaakt zijn. Hij weet dat de wereld gevallen is met alle gevolgen van dien. Als we eens wisten wat hij wil geven!


Blogs