Zichtbaar imperfect

Door Wieke | maart 2020


Hoe zichtbaar imperfect durf ik te zijn?

Deze vraag stelde ik mezelf een paar dagen voordat COVID-19 een vlucht nam in ons land. Ik wist dat ik nodig weer eens een blog moest schrijven en ik speelde met de gedachte om hier iets mee te doen. Mijn gedachten van toen lijken nu niet meer zo belangrijk. Nieuwe gedachten zijn ervoor in de plaats gekomen.

Gedachten over ministers die zichtbaar imperfect en kwetsbaar zijn. Die met de kennis van nu beslissingen moeten nemen. Kennis die morgen achterhaald kan blijken te zijn. Gedachten over zorgmedewerkers die applaus krijgen, maar ook op moeten komen dagen als dat applaus er niet is. Thuiswerken is voor hen geen optie. Ze doen wat ze kunnen, ook gebaseerd op de kennis van vandaag, of gister toen alleen nog diegenen verdacht waren die bijvoorbeeld in Noord-Italë waren geweest of in aanraking met een besmet persoon. Zelf werk ik op een huisartsenpost, Spoedzorg Huisartsen, en dit was tot voor kort de 'casus definitie', zoals dat genoemd wordt. Hierdoor hebben we zeker weten besmettingen gemist. Dat blijkt bijvoorbeeld in Hasselt, waar een huisarts besmet is, terwijl er niemand in zijn praktijk voldeed aan deze casus definitie. Imperfectie wordt zo pijnlijk zichtbaar.

Toch eisen wij vaak perfectie. Van onszelf, maar ook van anderen. Een definitie van perfectionisme is: Een fundamenteel geloof dat alles wat niet perect is, onacceptabel is. Perfectionisme is dus niet alleen gedrag, maar een manier van denken waar ten diepste angst onder zit. Die angst proberen we te verbergen door ons gedrag. Het is angst in fancy schoenen en een mooie jas. Op die manier verstoppen we ons onacceptabele zelf. Alles moet perfect. Maar in een situatie als deze, een nieuw virus, eisen we ook perfectie van anderen. Degenen die het voor het zeggen hebben bijvoorbeeld. Fouten maken is onacceptabel. We zijn bang om de controle te verliezen en maken anderen daarvoor verantwoordelijk.

Maar wij zijn beperkt in onze kennis en in ons kunnen. Dat wordt nu pijnlijk duidelijk. We zijn menselijk. Zoals minister Bruins, die onderuit ging in de Tweede Kamer en zijn ontslag in moest dienen. Ons welzijn hangt niet van hem af. Maar van degene die zegt: Wees niet bang, want Ik verlies de controle niet. Nooit! De heelheid en compleetheid die God ons wil geven, heeft niets te maken met perfectie. Het heeft te maken met imperfectie die we overgeven aan Hem.

Laten we daarom bidden en erop vertrouwen dat geen haar van ons hoofd zal vallen, zonder dat God het wil. Dat Hij deze crisis laat meewerken ten goede voor degenen die Hem liefhebben. Laten we zichtbaar imperfect durven zijn en onze kracht vinden in God, zodat de wereld zal zien dat er hoop is onder alle omstandigheden. En als we wijsheid tekort komen mogen we daarom vragen. En Hij, die aan iedereen geeft zonder voorbehoud of verwijt, zal wijsheid geven. Vraag vol vertrouwen en zonder enige twijfel - Jakobus 1:5. Als we zichtbaar imperfect durven zijn geven we de ander toestemming dat ook te doen. We mogen fouten maken!

Ik heb mijn blogs vaker afgesloten met de volgende woorden: De Heer is nabij! Wees in geen ding bezorgd, maar vraag God wat je nodig hebt. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, je hart en je gedachten bewaren in Jezus Christus.

En heb je behoefte aan contact, bij Stichting E-pastoraat werken we sowieso al vanuit huis. Dus voel je vrij om je via onze website aan te melden voor een pastoraal traject via de e-mail. We willen er graag voor je zijn. Met al onze eigen imperfecties!

Blogs